"Świńskiej Krzywdy", buchały wielkie kłęby dymu. Przyparty do zbocza
Stefan Żeromski do niej szedł, i dotknęła go wilgotnymi nozdrzami. - Basiu, Basiu... - szepnął do niej na przywitanie. Szybko jej na łeb założył tręzlę, na grzbiet podkład i siodło. Wywiódł ją szybko ze stajni.
szedł ścieżką, podnoszącą się w górę, na paluszkach. Było mu gorąco - wyraźnie i po prostu mówiąc - ze strachu. Z niemałą ulgą trafił kolanami na ławkę ogrodową. Usiadł i nasłuchiwał. Psów nie było
Cytat
czekać na los kraju, rozmyślając, w którym też miejscu nas obejdą i obskoczą... - Mamy sumiennie rozstawione brygady konne aż do Błonia, do Woli i do Piaseczna. Obejść nas... - Co to znaczy! Te
chirurg i wziął Rafała w obroty. Jako pierwszym z oficerów rannym w tej okazji - zajął się w szczególny sposób. Wywiózł go o dwie wiorsty za Raszyn, w kierunku Warszawy, do Opaczy. Wachmistrz
Cytat
swym wierzchowcu zgarbiony, z obwisłymi rękoma. - Krzysztofa, powiadasz?... Machnął prętem w powietrzu raz, drugi. Wskazał nim coś w polu. Potem w drugiej stronie, a gdy odwrócił się ku
swoim towarzyszem, owym majorem wojsk pruskich. Obadwaj pochyleni byli nad księgami wielkich rozmiarów, oprawionymi w białą skórę. Gdy Rafał wszedł, na chwilę zamilkli i przerwali swą pracę.